Rusya et endüstrisi, 2025 yılında rekor tüketim seviyelerine ulaştıktan sonra 2026’da yeni bir denge arayışına girmiştir. Kişi başına 83 kg’lık tüketimle zirve yapan sektör, üretim artış hızının durma noktasına gelmesi ve tüketici tercihlerindeki değişimlerle birlikte yapısal bir dönüşüm sürecine girmiştir. Bu makale, 2025-2026 itibarıyla Rusya et endüstrisinin üretim dinamiklerini, tüketim eğilimlerini ve ihracattaki yeni fırsatları ele almaktadır.
2025’in Ardından: Üretim Durgunluğa Giriyor
2025 yılı, Rusya et endüstrisi için bir dönüm noktası oldu. Toplam üretim, kesim ağırlığında 11,7 milyon tona ulaşarak sadece %0,1’lik bir artış kaydetti. Bu, on beş yılda %68 büyüyen sektörün, artış hızının neredeyse durma noktasına geldiğini göstermektedir.
Üç Temel Et Türünde Farklılaşan Tablo
2026’nın ilk iki ayında üretimdeki durgunluk devam etti. Toplam üretim bir önceki yıla göre %0,1 azalarak 2 milyon 183 bin tona geriledi. Ancak bu genel tablo, alt kategorilerde farklı dinamiklerin yaşandığını gizliyor:
- Tavuk eti üretimi 1,053 milyon tona gerileyerek %3,5 düşüş yaşadı. Buna karşın sektörün en büyük oyuncusu olmaya devam ediyor; 2025’te toplam üretimin 6,8 milyon tonu (canlı ağırlıkta) tavuk etinden oluştu.
- Domuz eti üretimi ise 951,9 bin tona çıkarak %5,6 büyüme gösterdi. 2025’te 6,3 milyon ton (canlı ağırlıkta) üretimle tavuktan sonra ikinci sırada yer aldı.
- Sığır eti (dana/öküz) üretimi ise 171,2 bin tona gerileyerek %6,6’lık en sert düşüşü yaşadı. 2025 genelinde sığır eti üretimi 2,7 milyon ton (canlı ağırlıkta) olarak gerçekleşti.
Bölgesel Liderler
Üretimde bölgesel farklılıklar da belirleyici olmaya devam ediyor. Tavuk eti üretiminde Belgorod Oblastı liderken, domuz etinde de aynı bölge ilk sırada yer aldı.
Tüketici Davranışları: Bütçe Dostu Ürünler ve Düşen Bonfile Talebi
Rus tüketici davranışlarındaki değişim, sektörün en kritik dinamiklerinden birini oluşturuyor. 2025 yılında, bütçe dostu et ürünlerine olan talep belirgin şekilde arttı. Tavuk etinin market raflarındaki payı %69,2’ye, domuz etinin payı ise %23’e yükseldi. Bu iki ürünün toplam pazar payı %92,2 seviyesine ulaştı.
Buna karşılık, daha pahalı bir seçenek olan sığır etinin payı sadece %2’de kaldı ve talebi %6 oranında düştü. Bu eğilimin en çarpıcı örneği, biftek (bonfile) segmentinde yaşandı. 2025’te biftek satışları hacim olarak %8 düşerek 92 bin tona gerilerken, bu segment 2024’te %17 büyümüştü. Bu düşüş, artan fiyatların yanı sıra, tüketicilerin daha ucuz et ürünlerine yönelmesiyle açıklanıyor.
Fiyatlar ve Maliyetler: Üreticiler İçin Zorlu Denge
Perakende fiyatları, 2026’nın ilk aylarında türlere göre farklılaştı. Tavuk eti fiyatları %0,3 oranında düşerken, kuzu eti %0,6, sığır eti ise %0,4 oranında zamlandı.
Et işleme sektörünün 2026 yılı pazar büyüklüğü 18 milyar avro olarak tahmin edilmektedir. Ancak sektör, son beş yılda yıllık ortalama %9,1’lik bir daralma yaşamıştır. Bu düşüşte, artan yem maliyetleri, lojistik giderleri ve makroekonomik baskılar etkili olmuştur. Yine de sektörün %1’lik büyüme ile toparlanma sinyali verdiği belirtiliyor.
İhracat: Yeni Pazarlarda Açılım
İç pazardaki durgunluğa rağmen, Rus et ihracatı 2026’nın ilk çeyreğinde güçlü bir performans sergiledi. Toplam miktar 200 bin tona ulaştı.
- Çin pazarı belirleyici olmaya devam ediyor: Domuz eti ihracatı bu ülkeye %66,5 arttı. Tavuk etinde de Çin, en büyük alıcı oldu.
- Afrika pazarları ise yeni bir fırsat alanı olarak öne çıkıyor: Gana’ya yapılan ihracat 31 kat artarken, Benin, Liberya ve Kongo’ya yapılan sevkiyatta da önemli büyümeler kaydedildi.
Büyük Rus şirketleri de bu ivmeyi destekliyor. Cherkizovo 2025’te ihracatını %20 artırırken, Prodо iki katına çıkardı; Miratorg ise 2026’da hacim bazında %20 büyüme hedefliyor.
Değerlendirme
Rusya et endüstrisi, 2025’teki rekor tüketimin ardından 2026’da daha karmaşık bir tablo çiziyor. Tavuk eti üretimindeki düşüş ve sığır eti sektöründeki kan kaybı, sektörü domuz eti üretimine daha bağımlı hale getiriyor. Tüketicilerin bütçe dostu ürünlere yönelmesi, tavuk ve domuzun pazar hakimiyetini pekiştirirken, sığır eti ve biftek gibi premium segmentleri zorluyor.
Sektörün geleceği, iç talebi canlandıracak adımlar ile ihracat pazarlarının çeşitlendirilmesi arasındaki dengeye bağlı. Çin’e yapılan ihracattaki artış ve Afrika pazarlarındaki yeni açılımlar, büyük oyuncular için umut verici. Ancak, üretim maliyetlerindeki artış ve sığır eti sektöründeki yapısal sorunlar, uzun vadede sektörün sürdürülebilirliği için çözülmesi gereken temel zorluklar olarak öne çıkıyor.
